رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین از مقامهای حکومت جمهوری اسلامی خواست «از هر طریقی، از راه گفتوگو، خواهش، تهدید یا حتی به کار بردن زور و آغاز جنگی دوباره» محاصره دریایی آمریکا علیه ایران را بشکنند.
مجیدرضا حریری ضمن هشدار درباره اینکه «زندگی در محاصرهٔ دریایی به سطح نازلی سقوط خواهد کرد»، گفت انتقال بار از چین به ایران از راه زمینی «حدود ۱۸ میلیارد دلار هزینهٔ اضافی به اقتصاد ایران تحمیل میکند».
او در توضیح این وضعیت، هزینهٔ حمل و نقل هر کانتینر از راه دریا و از طریق بنادر جنوبی کشور را «سه هزار دلار» اعلام کرد.
در مقابل، بهگفتهٔ او، «همین کانتینر وقتی از مسیر زمینی میآید، به طور میانگین ۱۲ هزار دلار باید هزینهٔ حملونقل برای آن پرداخت و این در حالی است که واردات ما از بنادر جنوبی سالانه حدود دو میلیون کانتینر است».
این مقام صنفی در اظهاراتی که روز دوشنبه ۱۹ مرداد منتشر شد، همچنین با اشاره به افزایش هزینههای تجارت و مستهلک شدن ساختار اقتصاد ایران بر اثر تحریمها افزود: «ما نباید اجازه دهیم اقتصادمان یا دشمن به محاصره دریایی ما عادت کنند.»
این دومین محاصره دریایی بنادر ایران توسط ارتش آمریکا است که کمتر از یک ماه از آغاز آن میگذرد. اولین محاصره دریایی ایران روز ۲۴ فروردین سال جاری در ادامه جنگ با آمریکا آغاز شد و اندکی بیش از دو ماه ادامه داشت، اما با امضای تفاهمنامه اسلامآباد پایان آن اعلام شد.
با شکست عملی تفاهمنامه و حمله دوباره سپاه به کشتیها در تنگه هرمز در نزدیکی ساحل عمان این محاصره بار دیگر در ۲۲ تیرماه از سر گرفته شد. این از معدود سیاستهای دولت ترامپ است که به عقیده کارشناسان و تحلیلگران در نهایت میتواند به ضرر حکومت ایران تمام شود، نکتهای که مقامات جمهوری اسلامی به آن اشاره نمیکنند.
در مقابل مجیدرضا حریری اهمیت تجارت دریایی برای ایران را چنین توضیح داده است: «بیش از ۸۰ درصد از تجارت جهان امروز از طریق دریاها است. آوردن تمام نیاز تجاری کشور به روی زمین، یعنی تجارت به ظرفیت ۲۰ درصدی بسنده کند. ایران کشوری پهناور با همسایگان بسیار است، اما نه با همسایگان روابط مناسبی داریم و نه میتوان از تجارت دریایی چشمپوشی کرد.»
مسعود پزشکیان، رئیسجمهور ایران، در آغاز این هفته در اظهاراتی کلی به تأثیر محاصره دریایی آمریکا علیه بنادر ایرانی اشاره کرده و اذعان کرده بود که «راه را برای ورود کالا بستهاند و باید بچرخیم تا کالا را از راه دیگر وارد کنیم.»
هشدار رئیس اتاق ایران و چین ادامهٔ واکنشی است که حکومت چین پیشتر دربارهٔ محاصرهٔ دریایی داشته است. چین در واکنش به این اقدام دولت آمریکا آن را «غیرمسئولانه و خطرناک» توصیف کرده و تأکید کرده است که محاصرهٔ اینچنینی «مخالف تمام منافع جامعه بینالملل است».
در همین زمینه، محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت ایران، گفته است که پس از آغاز جنگ، مشکلات حملونقل به موانع تأمین دارو در کشور افزوده شده و برای نمونه، بهگفتهٔ او، هند در طول جنگ «حتی یک کشتی حامل مواد اولیه دارویی» به ایران ارسال نکرده است.
بهگفتهٔ ظفرقندی، انتقال ارز برای خرید دارو نیز از اواسط سال ۱۴۰۴ و پس از فعال شدن مکانیسم ماشه با مشکلات جدی روبهرو شده است.
مهدی پیرصالحی، رئیس سازمان غذا و دارو، نیز روز سهشنبه ۲۰ مرداد گفت هند در جریان جنگ عملاً مسیرهای دریایی و هوایی برای انتقال دارو و مواد اولیه به ایران را باز نکرد و مسیرهای جایگزین برای تأمین این اقلام در نظر گرفته شد.
او همچنین گفت ایران در حال حاضر امکان انتقال پول به شرکتهای دارویی اروپایی را ندارد و به همین دلیل «عمده کمبودها» مربوط به داروهای دارای برند اروپایی است.
محاصره دریایی علاوه بر پرهزینه کردن حملونقل کالا از راههای جایگزین، صادرات نفت و درآمد نفتی ایران را نیز هدف قرار داده است.
بنا بر تخمین وزارت دفاع آمریکا، ایران تنها در دو هفته اول محاصره دریایی که فروردینماه برقرار شد، از ۴.۸ میلیارد دلار درآمد نفتی خود محروم شده است.