علی خامنهای، رهبر کشتهشدهٔ جمهوری اسلامی در حملات ۹ اسفند پارسال آمریکا و اسرائيل به ایران، روز پنجشنبه ۱۸ تیرماه در مشهد دفن شد.
آخرین نماز بر جنازه او پیش از دفن در بخشی از حرم امام هشتم شیعیان توسط مصطفی، فرزند ارشد او، خوانده شد.
مجتبی خامنهای، پسر دوم او، که کمتر از ده روز پس از کشته شدن پدرش به عنوان رهبر جدید جمهوری اسلامی معرفی شد در این مراسم هم حضور نداشت.
به نوشته رسانههای داخل ایران، تابوت علی خامنهای و اعضای کشتهشدهٔ خانوادهاش در «رواق دارالذکر در نزدیکی روضهٔ منوره» در حرم امام هشتم شیعیان دفن شده است. رواق، فضایی سرپوشیده اما نیمهباز و شبیه راهرو است که مردم میتوانند از آن عبور کنند.
تابوت رهبر پیشین جمهوری اسلامی روز پنجشنبه پس از رسیدن از عراق به ایران، در شهر مشهد، زادگاه او، تشییع شد.
رسانههای حکومتی گفتند آمریکا بخشی از خط آهن تهران–مشهد را در فاصله ۵۵ کیلومتری مشهد هدف قرار داده و این حمله باعث بسته شدن مسیر شده است. مسافران با اتوبوس جابهجا شدند.
آن طور که رسانهها در داخل کشور گزارش دادند، تابوتهای علی خامنهای و برخی از اعضای خانوادهاش عصر پنجشنبه از خودروی مخصوص حامل آنها به یک بالگرد منتقل شد. رسانههای ایران دلیل این اقدام را «ازدحام جمعیت» در خیابانهای مرکز شهر مشهد عنوان کردند.
در حالی که درگیریهای تازهای با ایالات متحده آغاز شده، خبرگزاریها نوشتند که دستکم یک جنگنده، هواپیمای حامل تابوت علی خامنهای و خانواده او را تا مشهد همراهی کرد.
رهبر پیشین جمهوری اسلامی نه در ملاء عام، بلکه تنها در حضور اعضای خانواده و نزدیکان به خاک سپرده شد.
تشییع جنازه پنجروزه علی خامنهای از تهران آغاز شد، به قم و سپس نجف و کربلا در عراق رسید، و در مشهد پایان یافت.
مراسم تشییع او بیش از چهار ماه پس از کشته شدنش در اولین موج از حملات آمریکا و اسرائیل در روز ۹ اسفند پارسال آغاز شد.
اما نکتهٔ قابل توجه در کل این مراسم غیبت مجتبی خامنهای بود که از او به عنوان آیتالله یاد میشود و کمتر از ده روز پس از کشته شدن پدرش به عنوان رهبر تازه جمهوری اسلامی معرفی شد، اما در هیچ بخشی از این مراسم حضور نداشت.
در این مدت طولانی از مجتبی خامنهای نه فایلی صوتی منتشر شده و نه ویدئویی که نشان دهد او زنده است.
در مراسم تشییع جنازه علی خامنهای تقریباً تمامی مقامهای ارشد جمهوری اسلامی حضور داشتند، از سران سه قوه تا فرماندهان سپاه پاسداران، حتی کسانی چون احمد وحیدی، فرمانده کل سپاه، که در طول جنگ و آتشبس از او خبری نبود.
با این حال سه پسر دیگر علی خامنهای، مصطفی و مسعود و میثم، که از ۹ اسفندماه پارسال یعنی آغاز جنگ تاکنون خبری از آنها نبود در مراسم تشییع او حاضر شدند.
در جریان تشییع جنازهٔ یک هفتهای علی خامنهای، بسیاری از شرکتکنندگان در این مراسم خواستار «خونخواهی» و «عدم سازش» شدند و گروهی نیز پارچهنوشتهٔ بسیار بزرگی با مضمون درخواست برای «قتل دونالد ترامپ» همراه داشتند.
آیتالله علی خامنهای در سال ۱۳۶۸، یک دهه پس از انقلاب بهمن ۵۷، بهعوان دومین رهبر جمهوری اسلامی منصوب شد و در طول دههها قدرت سیاسی، اقتصادی و نظامی را در دفتر خود متمرکز کرد.
این روند، که رئیسجمهور و مجلس را هرچه بیشتر به حاشیه راند، با همراهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی انجام شد؛ نهادی که در سراسر دوران رهبری خامنهای نفوذش افزایش یافت.
دوران حکومت خامنهای با سرکوب، ارعاب، بازداشتها و محدودیتهای شدید سیاسی و اجتماعی همراه بود، امری که سبب شد بخشی از ایرانیان از پایان یافتن فصل آخر این دوران حکومت استقبال کنند. استفاده خامنهای از زور علیه مردم ایران، زندانی کردن چهرههای اپوزیسیون حتی در درون خودِ بدنه حاکمیت، جلوگیری از ورود بهموقع واکسنهای ضد کووید به ایران، و ابراز دشمنی علیه کشورهای مختلف، بهویژه ایالات متحده و اسرائیل، میراث او را به عنوان یک مستبد انعطافناپذیر شکل داد که کشورش را به سوی انزوای بینالمللی هدایت کرد.
در آخرین مورد از کارنامه خامنهای، نیروهای امنیتی در دیماه ۱۴۰۴ اعتراضات گسترده در کشور را به شدت سرکوب کردند که در جریان آن هزاران نفر کشته شدند.