طبق گزارش ریمکس از «روندهای مسکن اروپا در سال ۲۰۲۶»، از هر چهار اروپایی، یک نفر به‌دلیل مسائل مربوط به مسکن، رابطه عاطفی‌اش را بیش از آن‌چه مایل بوده، ادامه داده است.
ریمکس از بزرگ‌ترین شبکه‌های زنجیره‌ای بخش مستغلات در قاره اروپا است.
بر اساس این گزارش، دشواری دسترسی به مسکن تا آن‌جا بر زندگی شخصی اروپایی‌ها اثر گذاشته که نزدیک به یک‌چهارم ساکنان این قاره (۲۳ درصد) اذعان کرده‌اند که به دلایل مرتبط با مسکن، رابطه‌ای را بیش از حد دلخواه خود ادامه داده‌اند.
گزارش «روندهای مسکن اروپا ۲۰۲۶» نشان می‌دهد که ۵۹ درصد اسپانیایی‌ها زندگی مجردی را از نظر اقتصادی غیرعملی می‌دانند، در حالی که این رقم در میان کل اروپایی‌ها ۳۵ درصد است.
این وضعیت به‌ویژه نسل‌های جوان‌تر را تحت تأثیر قرار داده است: بیش از یک‌سوم پاسخ‌دهندگان نسل زد (۳۴ درصد) گفته‌اند که موضوع مسکن بر ادامهٔ رابطهٔ آن‌ها تأثیرگذار بوده است. این رقم در میان نسل هزاره ۳۱ درصد بوده است. مردان نیز (۲۵ درصد) بیش از زنان (۲۰ درصد) اذعان کرده‌اند که شرایط مرتبط با مسکن بر تصمیم آن‌ها برای ماندن در یک رابطه اثر گذاشته است.
این گزارش بر پایه پاسخ‌های بیش از ۲۲ هزار نفر از میان افراد ۱۸ ساله و بالاتر از ۲۴ کشور اروپایی، از جمله اسپانیا، تهیه شده است. این پژوهش که در ژوئیه ۲۰۱۶ انجام شده و نتایج آن برای اطمینان از نمایندگی مناسب هر بازار ملی دوباره بررسی شده، می‌گوید دشواری‌های دسترسی به مسکن، فشارهای اقتصادی و خواست خانه‌دار شدن چگونه بر تصمیم‌ها و سبک زندگی شهروندان اروپایی اثر می‌گذارند.
فشار اقتصادی، عامل اصلی برای کسانی بوده است که می‌گویند بیش از آن‌چه می‌خواسته‌اند، در یک رابطه مانده‌اند؛ پس‌انداز کردن رایج‌ترین دلیل برای ماندن در رابطه بوده و پس از آن، ناتوانی از تأمین هزینهٔ زندگی مستقل و نیز تمایل به پرهیز از هزینه‌ها یا مشکلات اثاث‌کشی.
از لوکزامبورگ تا اسلوونی؛ تفاوت‌ها در اروپا
این وضعیت در کشورهای مختلف اروپایی به‌طور قابل توجهی متفاوت است. سهم افرادی که به دلایل مرتبط با مسکن به یک رابطه ادامه داده‌اند، در لوکزامبورگ به ۳۵ درصد و در ترکیه به ۳۴ درصد می‌رسد؛ در حالی که این رقم در کرواسی تنها ۱۵ درصد و در اتریش، بلغارستان، فنلاند، مالت و اسلوونی ۱۸ درصد است.
این نتایج بازتاب‌دهندهٔ چالشی گسترده‌تر دربارهٔ زندگی مستقل نیز هست. بیش از یک‌سوم اروپایی‌ها (۳۵ درصد) معتقدند زندگی مجردی در کشورشان واقع‌بینانه نیست؛ این نسبت در میان نسل زد به ۴۱ درصد می‌رسد. در میان کسانی که زندگی مجردی را غیرواقع‌بینانه می‌دانند، ۶۰ درصد هزینهٔ کلی زندگی را دلیل اصلی عنوان کرده‌اند، ۵۷ درصد به اجاره‌های بالا اشاره کرده‌اند و ۴۲ درصد گفته‌اند این کار فقط با درآمدی بالاتر از متوسط ممکن است.
باز هم تجربه کشورها با یکدیگر تفاوت زیادی دارد: تنها ۹ درصد مردم فنلاند زندگی مجردی را غیرواقع‌بینانه می‌دانند، در حالی که این رقم در اسپانیا ۵۹ درصد است.
اسپانیا؛ وابستگی شدید به محل زندگی
۶۹ درصد اسپانیایی‌ها در دو سال گذشته به مهاجرت فکر نکرده‌اند، در حالی که میانگین اروپایی ۶۱ درصد است. با این حال، هزینهٔ بالای مسکن همچنان مانعی بزرگ برای کسانی است که می‌خواهند نخستین خانه خود را بخرند یا مستقل زندگی کنند.
گزارش «روندهای مسکن اروپا ۲۰۲۶» بر پیوند عمیق اسپانیایی‌ها با خانه و محیط زندگی‌شان تأکید می‌کند. اسپانیا بالاترین درصد افرادی را در اروپا دارد که در دو سال گذشته به نقل مکان به کشوری دیگر فکر نکرده‌اند (۶۹ درصد)، و ۵۹ درصد نیز می‌گویند هم‌اکنون در خانه‌ای زندگی می‌کنند که آن را خانهٔ دائمی خود می‌دانند.
با این حال، این حس تعلق همزمان با مشکلات جدی در زمینهٔ دسترسی به مسکن همراه است. در میان کسانی که در آرزوی خرید نخستین ملک خود هستند، ۵۴ درصد پس‌انداز لازم برای پیش‌پرداخت را مانع اصلی می‌دانند؛ رقمی که بیش از دو برابر میانگین اروپایی (۲۴ درصد) است.
همچنین، ۵۹ درصد اسپانیایی‌ها زندگی مجردی را از نظر اقتصادی غیرعملی می‌دانند، در مقایسه با ۳۵ درصد از اروپایی‌ها. و ۶۵ درصد از کسانی که به این مشکل اشاره کرده‌اند، علت آن را قیمت بالای اجاره‌ها می‌دانند.
در مجموع، بازار مسکن اسپانیا با نوعی دوگانگی شناخته می‌شود: از یک سو، حس تعلق و رضایت قوی در میان کسانی که از پیش صاحب خانه‌اند؛ و از سوی دیگر، موانع اقتصادی جدی برای کسانی که می‌خواهند خانه‌دار شوند. این واقعیت، استطاعت مالی داشتن و دسترسی به نخستین خانه را در شمار مهم‌ترین چالش‌های بازار مسکن اسپانیا قرار می‌دهد.