صدایش از آن صداهایی بود که به هنرپیشه نقش آفرین ایرانی بعد دیگری می داد. سعید راد را بر پرده سینما علی خوشدست باور پذیر تنگنا می کرد. ایضا هنرپیشه غیر ایرانی را با جادوی صدایش بدون دور شدن از شخصیت او به مخاطب ایرانی نزدیکش می کرد که گویی بدیل آن هنرپیشه را می شد در چند خیابان آن طرف تر جست و پیدا کرد. منوچهر اسماعیلی که سی و یکم مرداد ماه قطار زندگی اش متوقف شد. صداپیشه نادری بود که می شد به او لقب صدا پیشه ای مولف را داد. محمد ضرغامی نگاهی کرده است به زندگی منوچهر اسماعیلی: