دولت مسعود پزشکیان این روزها بیش از گذشته زیر ضرب منتقدان و حتی حامیانش قرار گرفته است، زیرا به گفتهٔ آن‌ها «کارآمدی لازم» را ندارد. حامیانش او را متهم می‌کنند که «ژنرال‌های» اقتصادی و سیاسی خود را کنار گذاشته و در عوض افرادی در حد «گروهبان» از نیروی رقیب را برای پست‌های مهم منصوب کرده است. اما به نظر می‌رسد که «ناکارآمدی دولت» در ایران از «ناکارآمدی کل حاکمیت» ناشی می‌شود. ساختاری که برای حل بحران‌های بزرگی که ایران را فرا گرفته، نه تنها فاقد «راهبرد» است، بلکه توان «تصمیم‌های سخت» هم ندارد.