محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، در بیانیه‌ای با تأکید بر اینکه ادامه هرگونه تفاهم تنها در صورتی قابل قبول است که «منافع و انتفاع ملموس» برای ایران به همراه داشته باشد، از ادبیاتی استفاده کرده که بیش از آنکه رد مذاکره باشد، تلاشی برای مشروط کردن آن است. این موضع در حالی مطرح می‌شود که در ماه‌های گذشته، بخشی از جریان‌های اصولگرا با روند مذاکرات مخالفت کرده‌اند و هم‌زمان نشانه‌هایی از تغییر آرایش نیروها در مجلس و نهادهای تصمیم‌گیر دیده می‌شود. آیا سخنان قالیباف بازتاب یک اجماع تازه در حاکمیت درباره اصل مذاکره است یا صرفاً تلاشی برای مدیریت اختلافات داخلی و افزایش قدرت چانه‌زنی ایران؟ این پرسش را با مجتبی نجفی، تحلیل‌گر مسائل سیاسی در فرانسه در میان گذاشته‌ایم.