کنفرانس رونمایی از «مدل جدید قراردادهای نفتی ایران» روز شنبه در حضور ۱۵۳ شرکت خارجی از ۴۵ کشور در تهران آغاز به کار کرد. ایران قرار است بیش از ۵۰ میدان نفت و گاز خود را بر اساس این نوع قرارداد به خارجیها ارائه کند.
دو هزار و ۹۵۲ روز خون و آتش، ۸۰ کشته برای هر روز، ۱۲۰ مجروح برای هر ۲۴ ساعت، ساعتی یک و نیم میلیون دلار خسارت و میلیونها زندگی ویران برای سه نسل کمترین هزینهای است که بر اساس خوشبینانهترین آمارها میتوان برای ایران در جنگ هشت ساله با عراق متصور شد.
ایرانیها در جنگ هشت ساله، ارتش متجاوز عراق را از خاک خود بیرون کردند اما این پیروزی با ضعفهایی نیز روبرو بود. روایت ایرانیها و عراقیها از جنگ هشت ساله ایران و عراق (۱۳۵۹-۱۳۶۷) متفاوت است. حتی در میان ایرانیها نیز دست کم دو نگاه ادبیات رسمی حکومت جمهوری اسلامی و ادبیات اپوزیسیون، روایت متفاوتی از این جنگ دارند.
عباس میلانی، نویسنده کتاب «شاه» و پیش از آن «معمای هویدا»، در مقالهای در نشریه اینترنتی «نشنال اینترست» توصیه میکند سازمان مجاهدین خلق را فقط در صورتی باید از فهرست سازمانهای تروریستی آمریکا خارج کرد که در عمل نشان دهد آن طور که ادعا میکند «سازمانی دموکراتیک شده و پیشینه تروریستی خود را کنار گذاشته است». او اثبات این مدعا را برکناری رهبری کنونی سازمان مجاهدین و انتخابات آزاد درونسازمانی برای تعیین رهبری جدید میداند و در مقاله خود از ارتباط دوستانه سازمان مجاهدین خلق با شوروی سابق و حکومت صدام حسین علیه آمریکا صحبت میگوید.
بيست و نهم مرداد ماه ۶۷ تاريخی است که با عناوين مختلفی به ثبت رسيده؛ در گاهشمار ايران به عنوان روز «پيروزی حق بر باطل»، در تقويم عراق با نام «پيروزی قادسيه صدام» و در تاريخ قرن بيستم با عنوان پايان طولانی ترين جنگ کلاسيبيست و نهم مرداد ماه ۶۷ تاريخی است که با عناوين مختلفی به ثبت رسيده است؛ در گاهشمار ايران به عنوان روز «پيروزی حق بر باطل»، در تقويم عراق با نام «پيروزی قادسيه صدام» و در تاريخ قرن بيستم با عنوان پايان طولانیترين جنگ کلاسيک قرن.ک قرن.
جنگ ایران و عراق در تب و تاب تنشی جهانی کلید خورد و هشت سال بعد با ابعاد بینالمللی پایان یافت. جنگ در شرایطی آغاز میشود که روابط دیپلماتیک نظام نوپای جمهوری اسلامی با کشورهای غربی پرتنشترین روزهایش را میگذراند.
انتقادها از استراتژی ايران در جنگ از همان ابتدای جنگ آغاز میشود، و حتی پيش از آن ۳۱ شهريور ماه داغ ۵۹؛ از ماههای پرالتهاب پس از انقلاب که ارتش را در گردابی از غربال کردنهای سياسی فرو برده بود.
پنجم مهر ماه در تاريخ سی ساله جمهوری اسلامی ايران مصادف است با سالگرد شکسته شدن محاصره آبادان در سال ۱۳۶۰. اين رويداد از اين نظر مهم است که به محاصره ۱۲ ماهه و ۳۴۹ روزه شهر نفتی و پالايشگاهی آبادان توسط ارتش عراق پايان داد و نيروهای عراقی را به آن سوی رودخانه اروند عقب راند.
«شنوندگان عزیز توجه فرمایید! شنوندگان عزیز توجه فرمایید! خونینشهر، شهر خون آزاد شد...» این آشناترین واژگان جنگ است برای ایران؛ واژههایی آغشته به صدای پیروزی، و شوق آزادی خاک. صدای پرغرورترین لحظههای جنگی فرسایشی و خونین... این صدای خرمشهر است.
دو هزار و ۹۵۲ روز خون و آتش، ۸۰ کشته برای هر روز، ۱۲۰ مجروح برای هر ۲۴ ساعت، ساعتی یک و نیم میلیون دلار خسارت و میلیونها زندگی ویران برای سه نسل کمترین هزینهای است که بر اساس خوشبینانهترین آمارها میتوان برای ایران در جنگ هشت ساله متصور شد.
ساعت چهار بعدازظهر، روز هفتم تيرماه سال ۱۳۶۶، يک سال مانده به پايان جنگ هشت ساله ی ايران و عراق، مردم شهر مرزی سردشت؛ در آن بحبوحه ی جنگ ، با خطوط کم رنگی که از دامنه های سبز و آرام کوه های آذربايجان غربی در خاطره شان مانده بود ؛ سياه روزی جنگ را تحمل می کردند که ناگهان از آسمان برسرشان بمب باريد، اين بار، بمب شيميايی.
پس از انقلاب فيلمسازان بسياری پا به عرصه فيلمسازی آنهم با موضوع جنگ گذاشتند. حمايت دولتی از توليد آثار «دفاع مقدس» باعث شد تا تعداد قابل توجهی از جوانان علاقمند فيلمسازی که عمدتا از مراکز و نهادهايی مانند حوزه هنری، مرکز آموزش فيلمسازی اسلامی بيرون آمده بودند، به ساخت فيلمهای جنگی بپردازند.
بیشتر
