شام سنگینی خورده بودم و شب احمد خاتمی به خوابم آمد. از وحشت داشتم میمردم و تلاش زیادی کردم تا بیدار شوم اما احمد خاتمی پاچه شلوارم را گرفت و گفت: «در خدمتتون باشیم.»
آرزو کردم خواب عزتالله انتظامی را ببینم، ظاهرا موتور جستجوی خوابم اشتباه کرد و عزتالله ضرغامی به خوابم آمد.
خواب دیدم عضو شبکه اجتماعی توئیتر شدم. در تایم لاین وضع اسفناکی برقرار بود.
خواب دیدم در جلسه شورای عالی هماهنگی اقتصادی با حضور سران قوا شرکت کردهام. نشسته بودم بین روحانی و صادق لاریجانی که واعظی آمد زیر گوشم گفت: «ببخشید شما؟»
رهبر انقلاب به خوابم آمد. داشتم از شدت وحشت قالب تهی میکردم که ایشان دستش را روی سرم گذاشت و حالتی رفت که مهراب قاسمخانی به فریاد آمد. بیخیال فریاد مهراب شدم و با توجه به اینکه رهبر انقلاب از شروع سلطنتشان تا امروز در برابر اصحاب رسانه به هیچ سوالی پاسخگو نبوده، فرصت را مغتنم شمرده از ایشان پرسیدم:«اینکه امروز فرمودهاید جنگ نخواهد شد و مذاکره نخواهیم کرد، حالا اگر پس فردا جنگ شد چی؟»
احمدینژاد به خوابم آمد تا چند طرح عمرانی را افتتاح کند. رفتم جلو و ورودش را به خوابم خوشآمد گفتم. گفت:«شما هنوز استعفا ندادی؟» گفتم: «من چکارهام که استعفا بدم؟» دستی به ریشش کشید و گفت: «یه قیچی بده من این طرحای عمرانیتو پاره کنم برم.»
برآیند نفس کشیدن آدمهایی مثل ملکدینار در هوای تنفس ما، و جنگندگی و جدیت و کیفیت بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران در روسیه، میتواند یک ایران جدید و رویایی را به ما نوید دهد.
جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، با حضور سه فوق ستاره شروع شد. مسی، رونالدو و نیمار. این شروع برای مسی و نیمار کابوسوار بود اما برای رونالدو دیگر شروعی بهتر از این را نمیشد تصور کرد.
شما تصورش را بکن که نادر محمدخانی باشی، با آن سبیل و جلال و جبروت، سرمربی تیمت هم جلال طالبی باشد، او هم با سبیلی مشابه و البته بدون جلال و جبروت.
نگهداری از حیوانات خانگی در ایران، به خصوص وقتی پای نگهداری از حیوانی مثل سگ به میان میاید، مسالهای پیچیده است. قصه وقتی پیچیده تر میشود که مثلا در سال ۹۳ طرحی توسط ۳۲ نفر از نمایندگان مجلس وقت به هیات رییسه مجلس ارایه میشود که بر اساس آن « نهتنها سگگردانی در شهر، که معامله و نگهداری این حیوانها در خانه نیز مجازاتی چون ۷۴ ضربه شلاق و جریمه نقدی از یک تا 10 میلیون تومان خواهد داشت.»
پیمان قاسمخانی پیش از این با نگارش فیلمنامههای کمدی، بارها توانسته استانداردهای طنز سینمای ایران را جابهجا کند. این بار اما، قاسمخانی علاوه بر نگارش فیلمنامه «خوب، بد، جلف» آن را کارگردانی هم کرده است.
شاید تا ۱۰-۱۵ سال پیش، طنز ایرانی در انحصار طنازهای حرفهای بود. یعنی کسانی که به صورت حرفهای در عرصه کمدی فعالیت میکردند و میکنند. طنزنویس ها، کارگردان های طنز و بازیگران عرصه کمدی.
«حسین توفیق» مردی که از سردبیران مجله طنز توفیق بود، در حالی در روز چهارشنبه هفته پیش در تهران درگذشت که از انتشار آخرین شماره مجلهاش بیش از ۴ دهه گذشته است. اینکه پس از فترتی این چنین، و بعد از سالها خاموشی کماکان نام یک مجله در هزارتوی اتفاقات و رویدادهای رنگارنگ سیاسی و اجتماعی کشوری چون ایران، گم نشده باشد، کم اتفاقی نیست.
شاید نتوان برای گسترده شدن محبوبیت عمومی پیامرسان تلگرام در میان کاربران ایرانی زمان دقیقی را مشخص کرد. اما به هر حال، تلگرام تا به حال این بخت را داشته است که توسط حکومت ایران فیلتر نشود و شاید همین مساله باعث فراگیری آن شده باشد.
روز بیست و سوم مرداد ماه ۱۳۹۵، خبرگزاری مهر گزارش داد گام اول از طرح حمایت از روستاییان میزبان گاندو یا همان تمساح پوزه کوتاه سیستان و بلوچستان با موفقیت برگزار شد.
در ماهها و سالهای گذشته چهرههای ایرانی و غیرایرانی دیگری هم طعم حملات کامنتی برخی کابران ایرانی را چشیدهاند. در رابطه با ریشههای روانشناسی و جامعهشناختی این جریان و راهکارهای برطرف کردن آن با رضا کاظم زاده، روانشناس و پژوهشگر ایرانی ساکن بلژیک، گفتوگو کردهایم.
استندآپ کمدی های اجرا شده توسط تعدادی از کمدینهای ایرانی در برنامه تلویزیونی خندوانه، چند وقتی است که شکل وشمایل این متد خنداندن را در اذهان ایرانیان زنده کرده است.
